Kelebek Etkisi

5 ay önce eklendi 42 defa görüntülendi

***

“Zaman gelir, bütün kozmik kilitler bir noktada gevşer ve kainat, birkaç dakikalığına açılıp nelerin mümkün olduğunu size gösterir.”

Tek düze giden bir yaşantının, spot ışıklarıyla çevrili, büyülü bir sahneye taşındığı o an, Field of Dreams’de bu sözlerle anlatılmıştı.

Çünkü bir rivayete göre öyle bir gün gelecekti ki, kainat o büyülü sahnede bize pencerelerini açacak ve yaşadığımız o sıradan hayatın, küçük dokunuşlarla nasıl bir mucizeye gebe kalabileceğini, tüm cömertliği ile gösterecekti. Ve işte evrenin insana, öngörüsünü mümkün kıldığı bu sihir, bazıları için bir kırılma noktası olacaktı.

O noktadan geçmiş bir insan tam olarak şöyle diyecekti:

“Bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmadı…”

Bu doğru fakat eksikti.

Çünkü sistem bazen, tam olarak böyle işlemiyordu.

Kainat, kusursuz cömertliği ile bizleri çıkardığı o büyülü sahnede, hakikate uzanan penceresini aralarken, gökyüzünde çırpılan bir çift kanat, tüm döngüyü alt üst edebiliyordu.

Çünkü mucizeler, alt üst olabiliyordu.

Edward Lorenz’in ‘Kaos’u, teoriden fazlasıydı.

Bir kelebek kanat çıparacak ve yaşamın içindeki bütün örüntüler son şeklini, baktığınız pencereden çok daha farklı şekilde alacaktı.

Bunu; hafif yağmurlu bir gecede, esintili bir tepenin başında, zihnimdeki o tatlı blokeyi acının iziyle söküp atarken anlamıştım.

‘Olması gereken’, ‘olan’ ve ‘olmaması gereken’den oluşan bu üçlü döngü, bir kelebeğin kanatlarının ucunda türlü parametrelerle şekillenirken, benim payıma ise tek bir gerçek düştü:

Ölü bir çocuk.

Bir kelebek kanat çırptı, örüntüler son şeklini aldı ve kainatın kusursuz cömertliği ile mucizelere gebe kalan hayatım, kucağıma ölü bir çocuk bıraktı.

***



Haberi Kaynak Sitede Oku